Post Description

Met dank aan de originele posters indien het niet door mij geript is...
Thanks to the original posters if not ripped by myself...

01 - Jack White - Frozen Charlotte - G.O.D. And The Broken Ribs +.flac 
02 - Jack White - Frozen Charlotte - Derecho Demonico +.flac 
03 - Jack White - Frozen Charlotte - There's Nobody There.flac 
04 - Jack White - Frozen Charlotte - Raising The Grain.flac 
05 - Jack White - Frozen Charlotte - You’ll Never Fix Me.flac 
06 - Jack White - Frozen Charlotte - Nobody Knows.flac 
07 - Jack White - Frozen Charlotte - Dollar Bill.flac 
08 - Jack White - Frozen Charlotte - I Can’t Believe What I’m Hearing.flac 
09 - Jack White - Frozen Charlotte - Thick As Thieves.flac 
10 - Jack White - Frozen Charlotte - All Alone Again.flac 
11 - Jack White - Frozen Charlotte - She's In A Frenzy.flac 
12 - Jack White - Frozen Charlotte - Making Contact.flac 
13 - Jack White - Frozen Charlotte - Neighbors Blues.flac 


Oor Review ---------------------
Erik van den Berg 16 juli 2026 album rock Jack White Frozen Charlotte THIRD MAN/KONKURRENT
De snel tevreden medemens zal blij zijn met de nieuwe Jack White: ha, net als No Name (2024) wéér zo’n lekker rauw en impulsief bluespunkplaatje vol
ongecompliceerde riffs! All killer no filler en lange halen snel thuis, alwaar het AVG’tje reeds dampend op tafel staat.
De iets kritischer ingestelde consument – ik noem geen namen – zal denken: ho, dit wordt me te makkelijk.

Want White mag zijn zevende soloalbum dan semi-ironisch aftrappen met een goedgemutst ‘Welcome to the Garden of Eden’, dat meteen laten rijmen op ‘So, what we gonna be eating?’
(dat AVG-tje dus!) en er vervolgens een ‘Microphone check, one two, one two’ ingooien – het is wél zo ongeveer wat we krijgen, qua diepgang en avontuur.
Trek de lijn door die van Led Zeppelin via AC/DC naar The Jon Spencer Blues Explosion loopt en je komt ongeveer uit bij Jack White anno 2026 (of eigenlijk al 2024).

Na een paar behoorlijk hysterische en van ideeënrijkdom bijkans overslaande platen in de periode 2018-2022 ging hij op No Name namelijk back to basics.
Waarbij basics door sommigen verward werd met The White Stripes, wat iets te veel eer was voor Jack White anno 2024.
No Name was vooral een lekkere no-nonsense-plaat, lean and mean, vol onstuimige bluesthrash en herwonnen spelplezier, en dat mocht wel weer eens.

Welnu, in juni liet White op Best Kept Secret overtuigend zien en horen dat ie nog steeds in die groef zit en Frozen Charlotte is de bezegeling daarvan.
Niks mis mee, maar hé, we kennen het trucje nu wel.
Want hoe feilloos en bevlogen het allemaal ook wordt uitgevoerd, hoe lekker we ook tegen die luie bluesrockriffs van Derecho Demonico en Neighbors Blues
aanhangen en hoe fijn die Led Zeppelin-vibe in Nobody Knows en All Alone Again ook is: we hebben het allemaal al eens eerder gehoord en het blijft allemaal wel érg aan de oppervlakte.
En beklijven doet het ook al nauwelijks: in plaats van songs bevat Frozen Charlotte vooral riffs – en geen bijster originele.

Goed. Laten we ons troosten met de gedachte dat het ongeleide projectiel Jack White op termijn wel weer iets uit de hoge hoed zal toveren wat wél een tijdje meegaat.

Discogs Information ------------
Jewelcase with clear tray and four page booklet.

Running time: 42:43 minutes.